Selamlar,
Bugün konuşacağımız bir şey yok, belge bekleme sürecim devam ediyor. Bugün öğrenci işlerinden arandım ‘Asena hanım curriculumu bize teslim etmeniz gerek ve aynı zamanda kayıp diplomanız için verdiğiniz gazete ilanının kendisini de istiyoruz.’ Bilin bakalım kim ilan verince her şey hallolur sandı: Ben
Tabii ki gazeteyi almadım, tabii ki tekrar ilan vereceğim ya da gazete bayiisine ulaşıp gazeteyi alacağım. Curriculum’u buldum. Çıktısını alıp, güzelce bir kurdeleletip öğrenci işlerine teslim edeceğim.
Geçen gün şöyle bir şey oldu, ChatGPT’yle sohbet muhabbet derinleşmişken bir anda Norveççe çalışmaya başladım tekrar. Şu anki hedefim bir ay içinde a1i hızlıca tekrar edip a2yi bitirmek.
Haziran sonu Asena Kişi’si Norveççe nesneleri biliyor, renkleri biliyor, kendini tanıtabiliyor, sipariş verebiliyor.
Haziran sonunda tekrar görüşürüz (arka fonda Norveççe top 50 songs çalıyor)
Almanca belgelerim tahminimden uzun sürecekmiş, bu durum ilginç geldi çünkü ben sabırsız biriyim ve şu an sabırlı biri olmak için itiliyorum. Hayat hep bir tecrübe gerçekten.
Bugün gidip pasaportumu aldım, sonunda on senelik bir pasaportum oldu. Vize randevumu bekliyorum, belgelerimin hepsine başvurumu yaptım, çevirmenimle iletişimdeyim ve Norveççe öğreniyorum, arka planda nöbet tutuyorum ve gelecek haftamı Akyaka’da acil kongresinde geçireceğim.
Gelin size ne söyleyeceğim; hayat bir oyun ve ben oyundaki karakterimin level’ını artırmaya çalışıyorum. Gitar niye öğreniyorsun: çünkü sonucunu merak ediyorum.
Norveççe neden öğreniyorsun: çünkü sonucunu merak ediyorum.
Skill’ler sadece sana para getirsin diye öğrenilmez bence. Bazen sadece öğrenmek istersin, beynini fresh tutmak istersin ya da sadece öğrenebiliyorsundur.
Her şey motive olarak yapılmaz, bazen vakit geçirmek istersin. Vakit geçirmek istediğim için Almanya’ya belgelerimi yolluyorum. Vakit geçirmek istediğim için Norveççe öğreniyorum, her ay sapık gibi bir sürü plan yapıp kitap okuyup gym’e gidiyorum. Çünkü dünya oyununda karakterim bunları yapabiliyor.
Motivasyona ihtiyacın yok. En rezil anlarımda açtım karın ağrısı okudum. Açtım Norveççe çalıştım, Almanca sınavıma giderken neredeyse geç kalıyordum, yeri bulamadım ve vücudumdan salgılanan stres hormonları bana çok fena güldü: hahahaha hani video oyunundaydın. Cevap verdim: tekrar girerim seni alakadar etmez 🙂
Hayatınızla dalga geçin. Dalga geçmeyi, geçebilmeyi öğrenin. Hiçbir şey için hiçbir zaman geç değil. Bizden geçti diyenler size bir şey diyorum. Siz sizden geçti demeyip o istediğiniz şeyi yapsaydınız, diğer ‘bizden geçti’ diyenlerden çoktan önde olacaktınız. Ne tutuyor sizi bana bir söyleyin.
Acildeyken her nöbette onlarca hasta görüyorum ve tek dertleri sağlıkları. Zehirlendiğinizde bile tek düşündüğünüz şey mide bulantınızın geçmesi. Sadece o zaman anlıyorsunuz hayatın gelip geçici olduğunu. Şu an ne tutuyor sizi o zaman istediğiniz yerlere gelmekten. Video oyununuzu en iyi şekilde oynayın. Çıplak şekilde PUBG’de koşmaktansa envanter alın, evinizi döşeyin, silah kafanıza doğrultulduğunda üstünüzde şık kostümler olsun. Olmak zorunda mı değil ama hepinizin istediğini biliyorum.
Ya kendine ‘ben neden böyle değilim’ dememeyi öğret, ya da öyle ol. Başka bir seçeneğin yok.
Başkalarıyla kendini kıyaslamakla kaybettiğin vaktine bir bak. Senden, bana güven, asla ama asla daha iyi değilim. Çoğu güncel konuya hakim değilim, siyaset bilmem, kaymakamlık ne işe yarıyor tek bir fikrim bile yok. Apostil ne demek, aslı gibidir niye alıyoruz bunların hepsini yoldayken öğrendim. Hiç kimse ama bak hiç kimse senden daha iyi değil. Çoğu insan hiçbir şey bilmiyor. Sana bunları söylüyorum çünkü sosyal medyada bana ‘ablaaa nasıl senin gibi olacağızzzz’ diye sorup duruyorsunuz. Benim gibi olma kendin gibi ol. Kendinin en iyisi ol. Hata yapmaya devam edersin ama tatmin hissedersin.
Motivasyon konuşmam bu kadar. Bana artık ‘abla nasıl senin gibi olabiliriz’ demeniz yasak. 99’luyum ben ayıp abla ne!
Hayatınız çok güzel olacak, bi inanın kendinize. Her şeyden çok kendinize. Tamam mıdır?!
Görüşmeks.
Selam, Ben Asena! 
Yorum bırakın