Hayata Dönüş Projesi; Gün 3

Üçüncü günden herkese selam,

Bugün birkaç post düzenleme işi için telefonu kullandım ve şimdiden canımı sıktı. Dizi izlemek, saatlerce telefona bakmadan durabilmek, spor yapabilmek, müzik dinlemek, fütursuzca yani futureless bulunduğun ana odaklanabilmek ve en önemlisi kendini düşünebilmek ve kendini gerçekleştirmeye daha da yaklaşmak ne güzel bir şeymiş!

Nöbetten çıktım, dersim vardı. Uykulu olmama rağmen eğitildiğimi hissettim, eve geldim ve uyumadım. Birkaç konu okudum, yemeğimi yaptım. Yeni bir Almanca diziye başladım, birkaç bölüm onu izledim. Pasif öğrendim yani. ChatGPT ile Almanca konuştum. Spora gittim, süper bir antrenman yaptım. Geldim bakımımı yaptım, duşumu aldım. Tekrar dizimin başına geçtim, arkadaşlarımla konuştum.. Gelecek planı, gezme planları yaptım. Yani diyeceğim o ki, bir günün böyle anlatılması lazım. Ara ara ‘hiçbir şey yapmadım, tüm gün telefona baktım’ diyince elimize ne geçiyor allah aşkına?

Her şeyin yalan olduğu bir dünya, doğaya uzaktan bakmak, havanın kokusunu almamak.. Efektlerden muazzam gözüken bedenler ve suratlar. Sonra her şeyden nem kapan beynimizin bundan etkilenmesi ve sonra ben neden mükemmel değilim ühü diye ağlamak.O esnada pürüzsüz sandığınız o kadının evinde sivilcesini sıkıyor olması. Nothing is more real than what you believe diye bir şey var arkadaşlar. Konuştuk bunun hakkında. Çok uzak değil iki yazı önce.

O şeyden uzak durun, en azından uzak durmuyorsanız beyninizi kontrol etmesi mümkün olan şeyleri keşfetinizden uzaklaştırın. Her gün X’ten negatif basmayın, İnstagram’da gerçek olmayan ilişkilere, bedenlere kanmayın. Amacım dürüstlük, amacım hepimizi inandığımız şeylerden uzaklaştırmak. Daha objektif bir hayat, daha yaşanılası bir hayat. Hala kapatmadıysanız artık o telefonu bir kapatın, sessizlikle baş başa kalın. En kötü ihtimalle podcast dinleyin. Gerçeklik kaydırdığınız reelslarda değil, telefon kapandığında geriye kalanlarda.

Sevgiler.